صلیب نقره ای

،۵ سال  شدسیلورکراس ،۵ سال خوب با هزار تا تجربه ی جدید ، و یه عالمه عشق و تحول ...از.....ایران گفتم....ازشهدا گفتم...ازدفاع مقدس گفتم....ازکودکان خیابانی گفتم...ازتختی گفتم...ازمرگ گفتم...اززندگی گفتم...ازعشق گفتم...ازعاشورا گفتم...ازاجتماع گفتم..ازشهرم گفتم...ازادم فراموش شده گفتم...ازتولدم گفتم...ازشهردانشجویی گفتم....ازعشق نابخرد گفتم...ازنامردی بعضی گفتم...ازرمضان گفتم...ازضامن آهوگفتم....ازدین گفتم...ازشهرم گفتم...ازخیلی چیزهای که یادم نیست ....ولی فقط یادمه که اوایل که این وبلاگ رو شروع کردم...یادش بخیرنظرات شرراه مهربان نمی دونم الان کجاست...یاددش بخیردحترکهکشانی مهربان اولین بارلینک گذاشته بودچه ذوق کرده بود....یادش بخیر.....یادم باجمله در۸ اسفند شروع به کارکردم....توی این مدت...دوستان زیادپیداکردم که نام نمی برم...چندباربعضی دوستان دیدارکردم به همین خاطر....امسال این جشن مصادف با اتمام خدمت واغازکاراداری شد....خداممنون که نذاشت دیشب یک بدترین تصادف ممکن کنم....شعاروبلاگم فقط فقط.این بود همیشه...دوستان مهربانم ، نازنینان جوانم بشنوید از من سخنها ، قصه از محرومیتها ای که بستر نرم دارید ، خانه های گرم دارید زندگیتون پر ز نعمت ، خالی از اندوه و حسرت مهربان باشید با خلق ، خوبتر مانید با هم دستگیرید از ضعیفان ، از یتیمان و مریضان ... دوستان مهربانم ، نازنینان جوانم ... دوستان مهربانم ، نازنینان جوانم ....نمی دونم دیگه....توی سه سال چطوربود نوشت هاااااچطوربود..خودم چطوربود...۸ اسفند پارسال من نمی دونستم ۸اسفندامسال انقدرزندگی پرفرازنشیب خواهد داشت...چه روز...چه شب هااااا...چه ساعت هاااا...چه ثانیه هاااااا.خدای بزرگ کمکمون کن و اونچه رو که خودت صلاح می دونی ، برای هم دوستان  مقدر کن ...یک سال گذاشت اره سه سال...سه سال که شایدتوی مدت من ۱۳۳ باراپ کردم...روزها وشب ها که من باوبلاگ گریه وشادی نکردم..بااهنگش زندگی کردم....سه سال گذشت...فکرنمی کردم انقدرسختی که برمن گذاست بتوانم تحمل کنم..سه سال گذاشت ...یادش بخیرتوی این یک سال چه هاااکه نگذست....برام دعا کنید برام دعاکنید....دوست دارم نظرتون ان قدیمی درموردنوشت وبلاگ ودوستان جدید درموردوبلاگ اززمانی بودند بدهند..یک سال گذاشت...باورنمی شود که بعدیک سال هنوزتوانست باشم این وبلاگ با اپ هرهفته که خودت حساب کنید چند می شود سرپانگه دارم...خداممنون...خدامی دونم میدونم گناه کارهستم ولی بخشم....ویک ارزو برای هم دوستانم...یه عالمه خوشی واسه هم آرزو کردیم با یه عالمه با هم بودن ...یه عید خوب در انتظارمونه و یه سال پربار و پرثمر ....داره عید میاد ، چند روز مونده ؟ ، امروز پنج شنبه است ، فردا جمعه و شنبه روز تحویل سال ...یادش بخیریک سال که گذشت برام......دذیگه زیادصبحت نمی کنم خیلی دوست داشت بیشترحرف بزنم....!!!!من اگرزیادمی نویسم به این خاطردوست دارم بنویس وازنوشت هم لذت می ببرم...ممنون ازهمه دوستان مهربان عزیزم.............................امیدوارهمتون شادوآسمونی ودلت پرازعشق باش......این درجواب دوستان که می گویند چرابعضی وقت ....دست من نیست گاهی وقتا ؛روزم آفتابی نمیشه حتی با معجزه عشق !آسمون آبی نمیشه ؛دست من نیست گاهی وقتا ...تلخ و بی حوصله میشم بین ما ؛ بین منو تومن خودم؛ فاصله میشم !دست من نیست ؛دست من نیست ...!یه شبایی باد و بارونمیزنه به برگ و بارماون شبا ؛ هوای آشتی
حتی با خودم ندارم !!یه روزایی ابر تیرهمنو میبره از اینجا ...میبره اونور امروزگم میشم اون دور دورا ......دست من نیست گاهی وقتا ؛روزم آفتابی نمیشهحتی با معجزه عشق !آسمون آبی نمیشه ؛دست من نیست دست من نیست ...!میدونم گاهی بلور قلبتو،میشکنه حرفـــــام !صبر تو به سر رسیده از منو سرگشتگی هامبه گذشت من نگاه کنتو که میبینی چهتنهامرو نگردون از من خوباگه بدترین دنیام !وقتیکه دور میشم ازتوای هوای مهربونی ؛غمو تو چشات میبینم ؛اما ای کاش که بدونی :من گم شده ... من بدبا همه سرگشتگیهامتورو از همیشه بیشتربیشتر از همیشه میخوامدست من نیست گاهی وقتا ؛روزم آفتابی نمیشهحتی با معجزه عشق !آسمون آبی نمیشه ؛دست من نیست دست من نیست ...!

همچنین از کلیه دوستانی که نسبت به عملکرد وبلاگ در طول این پنج سال نظر، پیشنهاد و یا انتقادی دارند تقاضامندم تا در بخش کامنتینگ همین صفحه ، نظراتشان را نوشته تا شخصا در همین صفحه پاسخگوی تک تک دوستانم باشم

******************************************************************