صلیب نقره ای

( یک چرخه )
سلام = > زمان= > عشق = > حادثه = > تنفر= > جدایی = > خداحا فظ !

نفرین به اون کسایی که روی دلا پا می ذارن تا که می بینن عاشقی میرن و تنهات می ذارن، نفرین به آدمایی که تو سینه ها دل ندارن عاشق عاشق کشین ، رحم و مروت ندارن

شمع دانی به دم مرگ به پروانه چه گفت ...گفت ای عاشق دیوانه فرامووش شوی سوخت پروانه ولی خوب جوابش را داد گفت طولی نخواهد کشید تو نیز خاموش شوی ...!

روزگاری پر بودم از ترس ، از ترس گم کردن آنانی که دوستشان می داشتم.... ، روزگاری پر بودم از محبت : بندی به پای من و آنان که محبتم به آنان می رسید ..... روزگاری سر خوش بودم از داشتن تمامی خوبیهای دنیا ... و در وحشت از ، از دست دادنشان .... ، و امروز تنها ، تنها می خواهم که گاهی ، در سکوت ، با صبر ، نجوا کنم ... نجوا ... مثل تمام دعاهای زیر لب ... دلم می خواهد نجوا کنم ، تمام دعاهایی را که آموخته ام ...شاید من آن قدرها هم فرق نکردم ، شاید در تمام این خطوط از همان ابتدا همه چیز با کمی تغییر به همان شکل باقی مانده است . همان قدر آشفته ، همان قدر تنیده ... همان قدر بد ... شاید من هنوز در بند داستانی ام که روزهایی که خیلی کوچک بودم ... خیلی ، برایم از کتابخانه می گرفتند و می خواندند . آن افسانه آمریکای لاتینی ، آنانسی که عنکبوتی بود که در روزهای خوب زندگی اش آدم بود و در روزهای بد عنکبوت ... من هنوز آن داستان را به یاد دارم و هنوز دوستش دارم و بعید می دانم که روزی فراموشش کنم ... و فکر می کنم این محبت بی دلیل نبودست

خدایا من میتوانم گلهای زنبق و یاسهای سپید را طوری کنار هم بگذارم
که پلی درست شود به سوی تو.
میتوانم بر تن نرم دریا راه بروم تا به جزیره های ناشناخته ات برسم.
میتوانم صبور بایستم , چون درختی که در خاک ریشه دوانده است تا گنجشکها بر انگشتانم لانه بسازند و هر روز صبح با جیک جیک آنها , بودن را حس کنم.
خدایا! من میتوانم قلبم را به خورشید هدیه کنم تا از گرمی اش , دست خورشید بسوزد.میتوانم گیسوانم را به بیابان هدیه کنم تا به بیشه حسودی نکند.
اما خدایا! اگر تو نخواهی , چگونه میتوانم بگویم: ” میتوانم “ ؟....

دلم برات تنگ شده
یه نگاه به این پایین بنداز
خدایا کجایی ... چند وقته ازم دور شدی ... چند وقته دیگه نمی بینمت
چند وقته وقتی نماز میخونم دیگه اون سالن بلوری اون ستون های سر به فلک کشیده ی درخشانت رو که میلیون ها بنفشه کنارشون سجده می کنن رو نمی بینم
چند وقته احساس گناه نمیکنم احساس نمی کنم دیگه نگاهم میکنی
یه نگاه تو این قلب من بنداز  ... به روح خودت در جسم من یه سری بزن

خدایا ...
 بهم نزدیک شو     عظمتت رو بهم نشون بده     چرا اخیرا دستام احساس سبکی نمی کنن بار دستام زیاد شده دیگه طاقت نداره ...
 صدای دستامو بشنو وقتی آه میکشه, وقتی صدات می زنه ,به دستای منم جواب رحمت بده چون در رحمان بودن تو شکی نیست

خدایا ...
 بیناییم رو بهم برگردون , به چشمام دوباره روشنایی بده, بذار ببینم عظمت بارگاه کبریایتو... بذار براش گریه کنم  .... بذار فریاد این بغض خفه کننده و عذاب آور به صدا دربیاد
بذار یه نفر هم که شده بفهمه این بنده همیشه گناه کارت چیزی داره به نام  احساس ... به نام دل ... به نام رحم ... به نام صفا ...

خدایا ...
بذار وقتی خواستی این زندگی این نعمتی رو که با لطف و عطوفت بهم دادی رو بگیری, وقتی خواستی این مخلوق رو به طرف خودت برگردونی , وقتی خواستی اسمم رو از خوشه های این مزرعه پاک کنی ,حکم یک آفت رو نداشته باشم ... بذار اون موقع به پشت سرم نگاه کنم و حسرت نخورم بذار آسمونی باشم و مثل یک فرشه با لبخندی رویایی به طرفت پرواز کنم

خدایا ...
دلم برات تنگ شده
               یه نگاه دیگه به این پایین بنداز
                                     یه بار دیگه صدام کن                 
                                                         بذار صداتو بشنوم
            یه بار دیگه دیگه نگام کن
                         بذار انعکاس نگاهت رو توی دلم احساس کنم
                                                               یه بار دیگه دستامو بگیر
                                                                       بذار پاکی دستاتو دوباره احساس کنم

                      
                              بذار عطر و صفا تو دوباره حس کنم
میخوام داد بزنم :" ای عزیز ...ای دوست ... ای عشق ...اهای خالق ... آهای ...آهای

دلم برات تنگ شده
   یه نگاه دیگه به این پایین بنداز
      به روح مسافر خودت یه سری بزن   ..."

خداکیست؟

 خدا کسی هست که ما رو افرید و اشرف مخلوقات کرد. به فرشته ها و همه دستور داد تا به ما تعظیم کنن (تعظیم صرفا برای خدا بود). به ما آگاهی داد . علم داد و .... تا مقام ما از دیگران بالا باشه. وقتی مارو از بهشت بیرون انداخت باز در نعمت خودش رو به ما نبست به ما فرصت بازگشت داد. مطمئن باشین خدا از هر لحاظ بهترین یار برای ماست. الان توضیح میدم. محرم اسرار : تا حالا چقدر کار بد انجام دادی که اگه کسی میدونست آبروت میرفت؟؟ آیا بهترین دوست شما همیشه اسرار شما رو نگه داشته؟؟ . کمی فکر کن. خدا همه اونا رو میبینه و اسرار تورو فاش نمیکنه!!! مهربان و دوست: هیچ کس کاملا تو این زمونه مهربون نیست خودت میدونی و از دوستی با هم قصد و نیتی دارن مثلا اشکال درسی همو میپرسن.با هم وقتگذرانی میکنن و ... خدا انقدر مهربونه که حتی بدترین آدمها اگه توبه کنن اونارو میبخشه.انقدر مهربونه که دنبال بهونه هست که ما رو به بهشت برگردونه. وقتی صداش میکنی جوابت رو میده ممکنه نفهمی ولی مطمئن باش داده نفهمیدی  بخشنده: تا حالا وقتی از کسی چیزی خواستی دیدی نده یا منت بذاره؟  خب خدا انقدر بخشنده هست که اینهمه نعمت به ما داده که حتی قادر به شمارش اونا نیستیم.مثلا سلامتی، زیبایی، ضریب هوشی، پول ، خونه و.....(قرار نیست همه اینها رو داشته باشیم اگه حتی یکی از اونا رو هم داشته باشیم میتونیم خوشبخت باشیم به شرطی که راه اونو بدونیم) الان حتما میگی که من مثلا فلان چیز رو خواستم ولی نداده . خب ممکن بود که به صلاحت نبود اونو داشته باشی مثلا موبایل بخری اونوقت سر برج باید کلی هم پول فیض موبایل روبدی در حالیکه نیاز دیگه ای رو میشد با اون پول برطرف کرد.
یا انصاف در دعا کردن نداشتی . مثلا همین اوله راهی میخوای آدم بزرگی بشی. نه عزیز همه چیز با تلاش ممکنه نسبت به خواسته خودت باید تلاش هم بکنی.
یا ممکنه شرایط دعا کردن رو زیاد ندونی انسان کیه؟ انسان کسی هست که بتونه قدرتهای درونی خودشو بشناسه.منزلت واقعی خودشو درک کنه. برای رسیدن به خدا دوباره تلاش کنه و صفات و اخلاقهای مثبت رو شناسایی و شکوفا کنه و بر عکس منفی ها رو از بین ببره. انسان کسی هست که بتونه به علت پیدایش خودش فکر کنه و هدف از آفرینش خودش رو پیدا کنه (خودشناسی) انسان دارای چنان قدرتی در همین لحظه هست که غیر قابل تصور هست. مثلا با سرعت نور میتونه حرکت کنه یا موجودات دیگه مثل جن_روح_پری و .... رو به اختیار خودش دربیاره. میتونه آینده رو پیش بینی کنه(کاری که فقط خدا و بنده های خاص خدا این کار رو بکنن. میتونه شفاگری کنه و ...... فقط شرطش اینه که اونا رو بشناسه و شکوفا کنه همین.

و او خواهد آمد .....از کنار همین خانه.... تا خانه ای امن بسازد برای همه...

او خواهد آمد ....امروز  یا فردا ... امروز تا فردا قدومت را انتظارم ...

می دانم که می آیی...

****************************************************************

همین امشب...همین امشب که قلبم داغدار است ..به دنبال نگاهت گشت و چون پیدا نکردش، بیقراراست. ...برایت ناله خواهم زد: ...همین امشب ...همین امشب که چون ناله زدم من، آسمان گفت ...که او در شهر خود آرام ..کنار بستر مادر
به امید وهوای دیگری خفت ....به یادت اشک خواهم ریخت: ...همین حالا
در این تنهایی غمگین مرد افکن ..به یاد خاطرات روشن دیروز ..چو می خواندم برایت قصه قلبم ..بسی جانسوز و جان افروز ..تو می گفتی که قلبم کوه درد است ..ولی دیدم در آن شب ..که چشمانت بسی بی درد و سرد است. ..برایت باز خواهم خواند:..ولی بی تو، بدون لمس دستانت ..بدون خنده هایت ..بدون لحظه ای باتو ،بدون قصه ای از تو. .بدان من باز خواهم خواند:..ولی باتو ..به همراه تمام لحظه هایم ..که یادت با من است و می نگارد ..به سطر دفتر قلبم نوایی..که غربت در تمام لحظه هایش هست ..به دنبال تو خواهم رفت ..به همراه سرابی که کشاندم ..به صحرای کویر بی ترنم..که آنجا خواب باران هم حرام است ..در این جاده ،اگر مردم ..مرا روزی ، فقط یک روز..کنار لانه مرغان دریایی ..که دریا را برای آسمانش دوست میدارند ..که از دریا جدا و با نوایش ..سرود عشق..میخوانند..بخوابانید..که شاید دوری ام از تو ..مثال دوری مرغان دریایی
زدریای بزرگ قلب تو باشد....

******************************************************************

من اگه باری شدم روی دوشت
منو ببخش عزیزم
اگه که راهی نداره
باشه برو عزیزم
اما یادت همیشه باشه
دلمو تو شکســــــــــــــــتی
برو هرجا دنیا میخوای برو
ولی روزی میبنی که هیچ کس مثل من دوست نداره

روی نیمکت تنها نشستم اما هنوز نیامدی عشق من

رفتی و من هنوز منتظرم

روی نیمکت قلبم تنهایم

از غرور سرکشم تنهایم

کاش میشود  میشکستم من

این غرور بیخودو بیجا را.......

**********************************************

اگر دروغ رنگ داشت هر روز،شاید ده ها رنگین کمان در دهان ما نطفه میبست و بیرنگی کمیاب ترین چیزها بود اگر عشق، ارتفاع داشت من زمین را در زیر پای خود داشتم و تو هیچگاه عزم صعود نمیکردی آنگاه شاید پرچم کهربایی مرا در قله ها به تمسخر میگرفتی اگر شکستن قلب و غرور صدا داشت عاشقان سکوت شب را ویران میکردند گر براستی خواستن توانستن بود محال نبود،وصال و عاشقان که همیشه خواهانند همیشه میتوانستند تنها نباشند اگر گناه وزن داشت هیچ کس را توان آن نبود که گامی بردارد تو از کوله بار سنگین خویش ناله میکردی و شاید من، کمر شکسته ترین بودم اگر غرور نبود چشمهای مان به جای لبها سخن نمیگفتند و ما کلام دوستت دارم را در میان نگاه های گهگاه مان جستجو نمیکردیم اگر دیوار نبودنزدیک تر بودیم،همه وسعت دنیا یک خانه میشد و تمام محتوای یک سفره سهم همه بود و هیچکس در پشت هیچ ناکجایی پنهان نمیشد اگر ساعتها نبودند آزاد تر بودیم، با اولین خمیازه به خواب میرفتیم و هر عادت مکرر را در میان بیست و چهار زندان حبس نمیکردیم اگر خواب حقیقت داشت همیشه با تو در کنار آن ساحل سبز لبریز از ناباوری بودم هیچ رنجی بدون گنج نبود اما گنجها شاید، بدون رنج بودند اگر همه ثروت داشتند دلها سکه را بیش از خدا نمی پرستیدند و یکنفر در کنار خیابان خواب گندم نمیدیدید تا دیگری از سر جوانمردی بی ارزشترین سکه اش را نثار او کند اما بی گمان صفا و سادگی میمرد،اگر همه ثروت داشتند اگر مرگ نبود همه کافر بودند و زندگی بی ارزشترین کالا بود ترس نبود،زیبایی نبود  و خوبی هم، شاید اگر عشق نبود به کدامین بهانه می گریستیم و می خندیدیم؟کدام لحظه نایاب را اندیشه میکردیم؟و چگونه عبور روزهای تلخ را تاب می آوردیم؟آری! بیگمان پیش از اینها مرده بودیم
اگر عشق نبود اگر کینه نبود قلبها تمام حجم خود را در اختیار عشق میگذاشتند من با دستانی که زخم خورده توست گیسوان تو را نوازش میکردم و تو سنگی را که من به شیشه ات زده بودم به یادگار نگه میداشتی و ما پیمانه هایمان را در تمام شبهای مهتابی به سلامتی دشمنانمان می نوشیدیم اگر خداوند یک آرزوی انسان را برآورده میکرد من بیگمان دوباره دیدن تو را آرزو میکردم و تو نیز هرگز ندیدن من را آنگاه نمیدانم
براستی خداوند کدامیک را میپذیرفت؟

*******************************************************************************************************************

تخته پاره های کشتی شکسته ای،در میان لای و گل نشسته بود. شعله های بی امان آفتاب، راه هر نگاه را،
تا کرانه بسته بود.
ما میان زورقی به روی آب.
ناگهان پرنده ای،
از میان تخته پاره ها به آسمان پرید
خط جیغ جانخراش خویش را
در فضا کشید:
-" ناخدا کجاست"؟
شاید این پرنده،
روح ناامید یک غریق بود،
در کشاکشی میان مرگ و زندگی،
در کمند پیچ و تاب ها.شاید این صدا همیشه جاری است
در تلاطم عظیم آب ها!سال ها و سال هاست،
بازتاب « ناخدا کجاست؟»
در میان تخته پاره های هستی من است.
مثل این که روح من
با همان پرنده همنواست،
زانکه این غریق نیز
همچنان به جستجوی ناخداست.

****************************************************************