صلیب نقره ای

• پرنده همنفس همخونه ی من ....زمستون رفت و شد فصل پریدن ...همین دیروز تو از این خونه رفتی ...ولی از اومدن چیزی نگفتی ...تو را در حنجره یه دشت آواز ...تو را در سر هوای خوب پرواز...من اینجا خسته و غمگین و تنهانمی دونم که میمونم تا فردا...چی میشد اون هوای برفی و سرد تو رو راهی این خونه نمی کرد...بهار کاغذین خونه ی من ...تو رو راضی نکرد آخر به موندن...من عادت می کنم با درد تازه...جدیی شاید از من من بسازه...دلم تنگه دلم تنگه برایت ...نگاهم با نگاهت داشت عادت ...تو اونجا با گلهای رنگارنگی....من اینجا پشت دیوارهای سنگی...تو با جنگل تو با دریا تو با کوه ...من و اندازه ی یه فصل اندوه....من عادت میکنم با درد تازه....جدایی شاید از من ، من بسازه...دلم تنگه دلم تنگه برایت نگاهم با نگاهت داشت عادت
•  
•  تو شب ساكت و برفی
  ته كوچه تك و تنهاست
  با تموم انتظارش
  چشم به راه صبح فرداست ...
  به سپیدی خیره مونده
  با دو تا چشم زغالیش
  می‌خواد آسمون بخنده
  توی فردای خیالیش .
  رو تن ساكت و سردش دونه‌های برف می‌شینه
  اگر آدمك بخوابه خواب خورشیدو می‌بینه
  عشق خورشید توی قلبش ؛ داره آشیون می‌سازه
  نمی‌دونه پای این عشق ؛ باید عمرش رو ببازه !
  نمی‌دونه چتر آفتاب هستیش رو ازش می‌گیره
  گم می‌شه تو دست خورشید، توی تنهایی می‌میره
  «ته كوچه »صبح فردا
  ساكت و سرده و خالی
  
• شهر ما سرش شلوغه.و...وعده هاش همه دروغه....آسموناش پر دوده قلب عاشقاش کبوده....کاش تو قحطی شقایق...بشینیم تو یه قایق...بزنیم دلرو به دریا...منو تو تنهای تنها...خونه ها پر نرده...پشت هر پنجره پرده قفسا پر پــــــرنده...لبای بدون خنده !!...نه برای عشق میلی...نه کسی به فکر لیلی !کاش تو قحطی شقایق...بشینیم تو یه قایق..بزنیم دل رو به دریامنو تو تنهای تنها...منو تو تنهای تنها...

• بازم سلام !!...از کنار این جوبای مردابی شهر سیاه ؛..من همونم ؛ یه دیوونه شل و کورو بی نشونه !...دیوونه ای نه مثل تو؛ نه مثل اون ..مثل خود راحت خود ....هروقت چیزی سر دلم گیر بکنه ؛...هر وقت چیزی زبونو زنجیر بکنه  !سرم رو محکم می کوبم : به این دیوار.به اون دیوار!چی کار کنم ما هم اینیم بیشتر از این نمی بنیم ...جغد پیر و زشت خسته...گویداز طوفان رهائی نیست دلم بر مرگ ماهیها میسوزد....دلم از فکر دیوار بلند شهر می گیرد..دلم در این شب سنگی ؛هوای تازه می خواهد !....هوای تازه دریا ...طلوع ساده خورشید......صدای گرم یک باران ......گیاهی سبز در گلدان ...دلم فریـــــــــــــــــادمیخواه. رهایی ؛ زندگی ؛ پرواز می خواهد...دلم در سینه میمیرد....دلم در سینه میگیرد ....دلم بر مرگ ماهیها؛ به آرامی..درون سینه می گرید...دلم بر مرگ ماهیها؛ به آرامی..درون سینه می گرید ....کو چه های تنگو بسته...خانه دلگیرو شکسته..گوید اینجا رهگذاری نیست !دلم بر مرگ ماهیها می سوزد ...دلم بر مرگ ماهیها می سوزد ...قلبم گرفت ای نازنین نفس دیگه نفس نیس !
  
  

• هر زمان که عشق اشارتی به شما کرد در پی او بشتابید ... هرچند راه او سخت و ناهموار باشد ، و هر زمان بالهای عشق شما را در بر گرفت خود را به او سپارید ... هرچند که تیغهای پنهان در بال و پرش ممکن است شمارا مجروح کند ، و هر زمان که عشق با شما سخن گوید او را باور کنید ... هرچند دعوت او رویاهای شما را چون باد مغرب در هم کوبد و باغ شما را خزان کند ، عشق با شما چنین رفتار ها می کند تا به اسرار قلب خود معرفت یابید ، عشق را هیچ آرزو نیست مگر آنکه به ذات خویش در رسد ، اما اگر شما عاشقید و آرزویی می جویید –آرزو کنید که رنج بیش ازحد مهربان بودن را تجربه کنید ، آرزو کنید که زخم خوردهء فهم خود از عشق باشید و خون شما به رغبت و شادی بر خاک ریزد عشق ( از ديد جبران خليل جبران) 

*************************************************************

• من مث يه بندرم کنار دريای جنوب چشم براه کشتيهااز سر صبح ؛تا به غروب ...صدتا کشتي اومد و يکيش به بندر نرسيد !!پس کجاست ؟!کشتي نا پردکل ستاره کو ؟وقتي دريا ابريه ؛کشتيا مهربون ميشن !ميانو کنار تنهايي من ،صــــــــــــــف ميکشن ؛واي از اون روزي که دريا ،اما آفتابي باشه ...واي از اون روزي که رنگ آسمون :آبی باشه ...کشتيا بندر تنها رو فراموش ميکنن !تنها به، حرفای موجای سياه گوش ميکنن ...پا به پای موجا ميرن تا دل درياهای دور...بازم اين بندر خسته :ميشه سوت و کـــــــــــــــــــور .تو همون کشتي خوبي ،که هميشه با منيتو هموني که از اين شبزده دل نميکني !
  آره اين تويي .... اين تويي کشتي بادبون حـــــــــــــــــــــريرتنها همنشين تنهايي اين بندر پير...........تنها همنشين تنهايي اين بندر پير...........

دوازده سال در شهر اورفالیس انتظار می کشید تا کشتی اش که قرار بود بازگردد .
از راه برسد و او را به جزیره زادگاهش باز گرداند .
" هنوز زود است که از پیش ما بروی ؛
تو در تاریک ، روشن حیات ما چون روز درخشیدی
و جوانی تو زندگی ما را پر از احلام و آرزوها کرده است .
تو در میان ما غریبه نبودی ؛ تو در میان ما مهمان نبودی ،
روا مدار که چشمهای ما گرسنه دیدار تو ماند .
مگذار امواج دریا ما را از هم جدا کند و زندگی تو در میان ما به یک خاطره بدل شود .
تو مانند یک روح در میان ما زیستی و سایه تو نوری بر چهره ما فشانده است .
ما تو را بسیار دوست داشته ایم ، اما عشق ما خاموش و پنهان بود .
اکنون این عشق با صدای بلند فریاد می کند و در پیش روی تو حجاب برمی دارد و
خود را فاش می کند .
و پیوسته چنین بوده است که عشق از ژرفای خود آگاه نیست تا هنگامی که روز جدایی فرا رسد ."
و دیگران نیز آمدند و التماس کردند . اما او به آنها پاسخ نداد و تنها سرش را خم کرد و
آنها که نزدیک تر بودند ؛ دیدند که اشکهایش بر دامنش می ریزد .
این و نوشتم چون ..... ( از کتاب پیامبر...)

خداوند به هر پرنده ای دانه ای میدهد ولی آنرا در داخل لانه اش نمی اندازد .
جه . جی . هاندی

نویسنده : صلیب نقره ای : ۱:٥٧ ‎ق.ظ ; ۱۳۸٥/۱/۳
پيام هاي ديگران      لینک دائم